لسان الملك سپهر
1705
ناسخ التواريخ ( زندگانى پيامبر ) ( فارسي )
آمرزش كرد كه من آرزو بردم كه از آن مردگان باشم . آنگاه فرمود : گوارا باد بر شما آن نعيم كه جاى داريد و دوريد از آن فتنهها كه مردم بدان اندرند و خداوند شما را رهائى بخشيده ، و اينك روى با مردم دارد فتنهها چون پارههاى شب تاريك كه آخر آن با اول پيوستگى دارد و آخر آن فتنهها از اول صعبتر است ، آنگاه فرمود : اى ابو مويهبه خزائن جهان را بر من عرض دادند و مرا مخيّر ساختند كه اگر خواهم در دنيا باشم و پس از آن به سوى بهشت شوم و اگر نه لقاى پروردگار خود را ادراك كنم و آهنگ بهشت فرمايم . ابو مويهبه عرض كرد : بابى انت و امّى خزائن جهان و بقاى دنيا و از آن پس بهشت را اختيار فرماى . فرمود : همانا لقاى پروردگار و بهشت را اختيار كردم . دعاى پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله براى شهداى احد عطاء بن يسار گويد كه : رسول خداى را امر رسيده كه اهل مقبرهء بقيع را استغفار كن ، پيغمبر برفت و استغفار كرد و مراجعت نموده بخفت . كرّت ديگر امر رسيد كه شهيدان احد را به دعاى خير ياد كن ، پس به احد شتافت و تقديم فرمانپذيرى كرد . عقبة بن عامر جهنى حديث كند كه پيغمبر بعد از هشت ( 8 ) سال بر شهيدان احد نماز گزاشت يعنى تقديم دعاى خير كرد و از پس آن بر منبر صعود كرده فرمود : انّى بين أيديكم فرط و أنا عليكم شهيد و انّ موعدكم الحوض و انّى لانظر اليه و أنا فى مقامى هذا و انّى لست أخشى عليكم الدّنيا الّا أن تنافسوا فيها . خلاصهء سخن آن است كه مىفرمايد : من از پيش روى شما رهسپارم و بر شما نگرانم ، همانا موعد شما حوض است و من در آن مىنگرم و از بهر شما و آلايش شما به دنيا بيمناك نيستم ، مگر آنگاه كه فريفته شويد و به دنيا رغبت نمائيد . حديث جيش اسامه علماى اثنىعشريه گويند : چون زمان رحلت رسول خداى صلّى اللّه عليه و آله نزديك افتاد